Hani marjinal bizdik

Geçenlerde katıldığım bir konferansta sunum yapan biri Arapça literatürdeki “akl” kavramından bahsetti ve bunun “intellect” anlamına geldiğini söyledi. Bildiğimiz “akıl” yani…

Tabii bunda tuhaf bir şey yok. Ama yanımda oturan ve not tutmakta olan Amerikalı kızın bunu not defterine عقل şeklinde kaydettiğini görünce haliyle biraz şaşırdım. Sonra da, şaşkınlığımı gizleme ihtiyacı duymadan, “You know what عقل is, and you know how to write it in Arabic letters?” diye sordum. Amerikalı kız da, “Arapça dersleri almıştım” gibi bir cevap verdi. Buna karşılık ben de hiçbir şey söylemeden gözlerimi iri iri açarak şaşkınlık içerisinde kızın yüzüne bakmayı sürdürdüm. (Neden bilmiyorum ama benim bu halime güldü.)

Şaşırmakta haksız olduğumu düşünmüyorum. Zira suç benim değil… Bize ilkokuldan itibaren bu harflerin “eciş bücüş” olduklarını, bu harflerle okuyup yazmanın çok zor olduğunu öğrettiler. Yine aynı söyleme göre, okuryazarlık oranını artırabilmek için Latin harflerine geçmek gerekli olmuştu. Hatta ve hatta bu konu o kadar önemliydi ki, sadece yeni harflere geçmek yetmemiş, eski harfleri de yasaklamak icap etmişti. Gerçi eski harflerle okumak ve yazmak zaten çok zor olduğuna göre, yasaklanmalarına herhalde çok da gerek yoktu. Ama belli mi olur, belki birileri bir kolayını bulup – neuzübillah – bu harflerle okuyup yazmaya kalkabilirdi! O nedenle yasaklayıp işi sağlama almak en iyisiydi.

Şimdi yıllar sonra bir kursa gitmiş bulunan bir Amerikalının gayet düzgün bir kaligrafiyle عقل yazabildiğini görünce, ister istemez Cem Yılmaz gibi “Hani marjinal bizdik?” diye sormak geliyor içimden…

Serdar Kaya
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Videolarımız